سپر بازی

من خیلی ها را می شناسم که همیشه سپرشون رو بالا نگه می دارن، انگار که همش آماده ی دفاع اند. با هم فرق هم دارند، بعضی سپرهای رنگهای مختلفشون رو بالا می گیرن، بعضی سپرهای چند ضلعی شون و بعضی هم سپرهای چوبی و آهنی شون رو.

مثلا دو تا خواهر رو می شناسم که همیشه با سپرهای بالا نگه داشته به هم نزدیک می شن. هر کدوم دقیق حرکات هم رو زیر نظر دارن تا اگه حریف کاری کرد سریع سرشون رو هم ببرن پایین. چند بار هم که به هم نزدیک شدن خودم صدای خوردن سپرهاشون به هم رو شنیدم و بعد دوتایی شروع کردن به فرار کردن از هم.

یکی از دوستام هم یه سپر دو گوش داره که معمولا وقتی می رم سراغ حرفهای عجیت و غریب میاردش بالا. سپر همچین پت و پهنی هم داره.
دیشب حرفمون بالا گرفته بود. من تقریبا سپر نداشتم یعنی همون شمشیر کوچیکم که گاهی باهاش ضربه های کوچیکتر می زدم سپر ضربه های عجیب و غریب و یهویی اون هم بود.
تا اینکه؛
سپرش را کم کم آورد پایین،
من هم کم کم نیزه ام رو فرو کردم توی مغزش!

لبخند روی لباش نشسته بود.
من هم.